สุขสันต์วันเกิดคุณเคียว!!!!!!!!!
วันที่5 พฤษภาคม
วันฉัตรมงคล(ไทย)
วันเด็กผู้ชาย(ญึ่ปุ่น)
วันเกิดคุณฮิบาริ!!!!!
อายุกี่ปีแล้วหนอ~
/แวะมาอัพสั้นๆจนน่าถีบแล้วก็จากไป^[]^/
ปล.ฟิคHBDติดไว้ก่อนค่ะตอนนี้สมุดที่ใช้จดฟิคหาย!!!!!
การจากลาอย่างไม่มีวันหวนกลับ....
10 ปีแห่งการหลับตาลงชั่วนิรันดร์
hideto mastumoto[ヒデ 松本 秀人]มือกีต้าร์ของตำนานวิช่วล ร็อค ญี่ปุ่น...x-japan
เกิดเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2507
เสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2541
ประวัติของฮิเดะ
ประวิติ Hide
ชื่อจริงของเขาคือ Hideto Matsumoto
เกิดวันที่ 13 ธันวาคม 1964
กร๊ปเลือด AB
ตำแหน่ง กีต้าร์
สมัยเด็กๆ เขาเป็นคนที่อ้วนมากๆ ตอนที่ย้ายเข้าห้องมาใหม่ๆ ฮิเดะถูกครูสั่งให้วิ่งรสนามคนเดียว เพราะว่าความอ้วนจะทำให้เกิดปัญหาเกี่ยวกับหัวใจ มันทำให้เขาเจ็บปวดมาก และอายเพื่อนเอามากๆ แต่ครูบอว่า "จะทำให้เขาผอมลงภายในไม่กี่เดือน" ตอน ม.3 เขาสูงเพียง 150 ซม. แต่หนักถึง 70 กก. นับว่าอ้วนที่สุด แต่พอถึง ม.ปลาย กากินของเขาก็เปลี่ยนไป เวลาที่แม่ให้เงินไปซื้อขนมปังมากิน แต่เขากลับไปซื้อเสื้อผ้า Satin เลยไม่ได้กินข้าวเที่ยง กลับถึงบ้านก็ไม่ทานข้าวเย็น แต่กลับเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วออกไปเที่ยวต่อทันที น้ำหนักเลยลดถึง 20 กก. ผมลงจนเหมือนคนละคน Hide เป็นคนที่เรียนพิเศษหลายอย่าง อาทิเช่นคาราเต้ เปียโน คัดอักษร ภาษาอังกฤษ แต่ถึงจะเรียนหลายอย่างก็ไม่ทำให้เขาชอบการเรียนได้ เขาชอบที่จะขี่จักรยานเล่นซะมากกว่า พ่อแม่ Hide อยากให้ลูกตัวเองเป็น INTER
ตอนแรกเขาไม่มีความคิดเรื่องเพลง rock เลยสักนิด เขาเกลียดดนตรีประเภทนี้ที่สุด โดยเฉพาะ Aero Smith แต่เหตุผลที่เขากลับมาสนใจ rock อีกครั้ง ไม่ใช่ว่าเกลียคน ๆ นั้น แต่เขาได้ฟังเพลงของวง Kiss เขาชอบมาก และสนใจดนตรีแนวนี้ทุกที อีกเหตุผลหนึ่ง สมัยนั้นไม่มีวงแบบนี้ให้เห็นบ่อยสักเท่าไหร่นัก เขาเริ่มสนใจเล่น กีต้าร์ช่วงแรกเขาใช้ไม้เทนนิสแทนกีต้าร์ โพสท่าที่กระจก พอถึง ม.3 ยายก็ซื้อกีต้าร์ให้ เพื่อนในห้องต่างกันอิจฉาเป็นกันใหญ่ และเรียกเขาว่านาย Gibson เขาไม่ได้สนใจเรื่องการเรียนเท่าไหร่นัก ที่ร.ร.เขาจะโดดวิชาพละเป็ประจำ เพราะว่าเกลียดวิชานี้มาก และเขาก็ชอบที่จะย้อมผม เจาะหู ซึ่งเป็นข้อห้ามของร.ร. เขาจดจำแฟชั่นประเภทจากยายของเขาเพราะยายเขาเป็นช่างเสริมสวยที่เปรี้ยวมาก ในอัลบั้ม Blue Blood เขาใส่เสื้อผ้าแบบอินเดียนแดง ซึ่งชุดนั้นเป็นชุดของยายเขาเอง เขายังบอกเลยว่ายายของเขานั้นเท่ห์ซะไม่มี นอกจากนี้ที่ ร.ร.ยังห้ามเล่นดนตรี rock อย่างเด็ดขาด ทำให้เขาเสียใจมาก เพราะเขาตั้งใจจะตั้งวงที่ ร.ร. แต่เขาก็ออกมาตั้งวงที่ Yokosuga มี pub และ Live House สำหรับทหารอเมริกันมากมาย ขณะนั้นเขาตั้งชื่วงว่า Saber Tiger นโยบายของวงคือทำอะไรให้หรูและเว่อร์สุดๆ ทุกคนในวงจึงย้อมผม และเอาโซ่มอเตอร์ใซด์ที่ไปขโมยเขามาคล้องกับตัว
เขาเปลี่ยนสมาชิกหลายครั้งและเขาก็เริ่มเข้มงวดกับสมาชิกขึ้นเรื่อย ๆ เพราะเขาเป็นหัววงนั้นเอง ในช่วงนั้นวง SaberTiger ของHide ดังกว่าวง X ของ Yoshiki ซะอีก แต่ Hide นั้นเบื่อกับการเปลี่ยนสมาชิกวงบ่อย ๆ และสัญญาว่าถ้าผู้ใดลาออกจากวงไปอีกคน ก็จะประกาศยุบลงทันทีช่วงนั้น Tetsu ขอลาออกจากวง ทำให้ต้องยุบวง และ Hide เริ่มหมดกำลังใจกับดนตรี การเรียนของเขาก็ไม่ดี สอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ติด จึงต้องมาช่วยงานที่บ้าน แต่ Yoshiki โทร.มาติดต่อกับ Hide และดึงตัวเขาเข้าวง X และนี่ก็เป็นจุดเริ่มต้นทุกอย่าง...อย่างเป็นทางการเมื่อปี 1987 นอกจากงานของ X และงาน SOLO เดี่ยวของเขาแล้ว HIDE ยังทำงานการกุศลต่างๆ มากมาย เช่น การบริจาคเลือด การบริจาคไขสันหลังให้แก่ผู้ป่วยโรค GM1 Ganglios Dose Type 3 (อาการของโรคคือ เส้นประสาทล่วงล้ำไปยังส่วนอื่นๆ ของร่างกาย มีผลให้กล้ามเนื้อเสื่อมสภาพลงและยังไม่สามารถรักษาได้ พบผู้ป่วยทั่วโลก 23 ราย) และยังทำเข็มกลัดที่มีข้อความว่า "THANK YOU" เพื่อให้เป็นที่ระลึกผู้ที่เขียนบริจาคไขกระดูกโดยฝีมือการออกแบบของเขาเอง HIDE ได้รู้จักผู้ป่วยโรคนี้รายหนึ่ง เธอชื่อ MAYUKO (17 ปี) เมื่อปี 1996 ที่จังหวัด WAKAYAMA หลังจากนั้น HIDE ก็เป็นพ่ออุปถัมภ์ของเธอ เขาคอยเป็นกำลังใจให้เธอต่อสู้กับโรคร้ายนี้ มีนาคม 1996 อาการของเด็กคนนี้ทรุดหนักจนต้องผ่าตัดที่โรงพยาบาล เมื่อ HIDE ได้ข่าวก็รีบไป เขาตะโกนผ่านกระจกห้องปลอดเชื้อว่า"ALBUM ต่อไปจะใส่ชื่อ MAYUKO ลงไปด้วยนะ เธอต้องรอดตายให้ได้นะ" เขาพูดคำๆ นี้อยู่เกือบ 2 ชม. จนกระทั่งฤดูร้อนของปีนั้น MAYUKO ได้ออกจากโรงพยาบาล และใน ALBUM : PSYENCE ก็ได้ใส่ชื่อของเธอไว้ใน SPECIAL CREDIT ด้วย
เช้าวันเสาร์ที่ 2 พฤษจิกายน 1998 เวลา 7.30 น. แฟนของเขาได้มาพบเขาที่แมนชั่นในสภาพหมดสติ ที่คอของเขาใช้ผ้าเช็ดตัวรัดคอ และแขวนกับลูกบิดประตู เธอจึงรีบส่งเข้าโรงพยาบาล แต่ไม่ทันเขาก็หมดลมหายใจไปเสียแล้ว ผลการชันสูตรพบว่าเขามีปริมาณแอลกอฮอล์ในร่างกายมากเกินไป จึงทำอะไรที่ไม่คาดฝันขึ้นมา ซึ่งไม่น่าเป็นไปได้เพราะงานเพลงของเขาก็ประสบความสำเร็จดีอยู่แล้ว แต่นักจิตวิทยาบอกว่า อาจเป็นอาการเอเลเพนอล หรือโรคนอนละเมอ จึงทำให้ทำอะไรที่ผิดไปจากธรรมดาโดยไม่รู้ตัวศพของเขาจัดขึ้นที่วัด Chikuchihongangi มีแฟนเพลงกว่า 12,000 มารวมแสดงความอาลัย สถานที่ฝังศพก็คือที่บ้านเกิดของเขาเอง ส่วนอัฐิได้แบ่งเป็น 2 ส่วน ส่วนหนึ่งเก็บไว้ อีกส่วนนำไปลอยที่ทะเลสาบ Satamonika,LA.ตามความต้องการของเขาแม้ตอนนี้เขาได้จากไปแล้ว แต่ชื่อและความดีของเขาก็ยังคงอยู่ต่อไปอีกนานแสนนาน....
วันที่ 2 พฤษภาคม 2541 Hide ได้จากพวกเราไปอย่างไม่มีวันกลับ... เช้าวันนั้นเขากลับจากการไปดื่มเหล้ากับน้องชาย และเพื่อน ๆ พอกลับไปถึงห้องนอน แฟนสาวของเขาได้พบ Hide นอนอยู่ในสภาพคอห้อยอยู่กับผ้าขนหนู ซึ่งคล้องกับลูกบิดประตู ในขณะนั้น Hide ยังมีลมหายใจอยู่ เธอจึงรีบส่งไปร.พ. แต่ไม่ทันเสียแล้ว สมองได้ตายไปแล้ว เนื่องจากขาดออกซิเจนเป็นเวลานาน ในห้องของเขาไม่พบจดหมายหรือหลักฐานได้ ๆ เลย สรุปเบื้องต้นคาดว่าเป็นการค่าตัวตาย และจากการชันสูตรพบว่าในร่างกายของเขามีปริมาณแอลกอฮอล์มากพอสมควร
จึงเป็นที่สังเกตว่าคนที่เมาถึงขนาดนั้นไม่น่าจะมีสติลุกขึ้นมาทำอะไรได้ แต่ไม่น่าจะใช่การฆ่าตัวตายแน่นอน เพราะดูไม่มีเหตุจูงใจที่ให้ทำอย่างนั้น เรื่อง นี้จึงยังเป็นที่น่าสงสัยอยู่....
4 พฤษภาคม 2541 Yoshiki รีบเดินทางกลับจาก L.A. เพื่อเตรียมงานศพให้ Hide โดยในวันนั้นเขาได้กล่าวคำไว้อาลัยที่หน้าวัด ซึ่งจะใช้ทำ พิธีในวันที่ 7 ไว้ว่า "ผมช๊อคมากที่ทราบข่าวการตายของเขา ตอนนี้เขากำลังหลับใหลด้วยใบหน้าที่สวยงาม ผมพยายามจะปลุกเค้าให้ตื่นขึ้นหลายครั้ง แต่ เค้าก็ยังหลับนิ่งอยู่เหมือนเดิม ในบรรดาพวกเรา 5 คน Hide เป็นคนที่มีสติ และมักครุ่นคิดทุกสิ่ง ถึงแม้ว่าผมจะเป็นหัวหน้าวงก็ตาม แต่เขาก็เป็นคนที่ใจ
เย็นที่สุด ซึ่งให้คำแนะนำที่ดีกับผม ช่วงเวลาที่ผมเสียใจ Hide จะโทร.มาหาผมเสมอ บางครั้งเขาจะทำตัวเหมือนรุ่นพี่ และน้องชาย พวกเราดื่มเหล้ากัน และก็ทะเลาะกันบ้าง แต่เขายังขอโทษผมทุกครั้งที่ทะเลาะกัน แต่คราวนี้เขาไม่ได้มาพูดอะไรกับผมอีก ... ขอให้ทุกคนส่งใจให้เขาที่หลับอย่างสงบตลอดไป..." Yoshiki พูดไปพร้อมเช็ดน้ำตา หน้าก็ซีด มือที่ถึอโพยอยู่ก็สั่น เค้าอาจพูดออกมาด้วยใจจริง
7 พฤษภาคม 2541 มีการจัดพิธีให้ Hide อย่างยิ่งใหญ่สมเกียรติ โดยมี Yoshiki เป็นเจ้าภาพ ในงานมีแฟนเพลงหลั่งไหลกันมาร่วมงาน ต่างก็ร้องไห้ เศร้าเสียใจ ถึงกับเป็นลมเลยก็มี วันนั้นอดีตสมาชิกวง X japan มากันครบทุกคน Toshi ได้ร้องเพลง Foever Love โดยมี Yoshiki เล่นเปียโน สมาชิกวง Luna sea และ Glay ก็มาร่วมงานนี้ด้วย เนื่องจากมีความนับถือ Hide มาก และแสดงความขอบคุณที่เคยแต่งเพลงให้พวกเค้า บรรยากาศในงานนั้นเศร้าสลด...
Hide เป็นนักดนตรีที่มีฝีมือมาก ดูจากภายนอกเหมือนเขาจะรุนแรงแต่เปล่าเลย....เขายังได้ทำกิจกรรมที่เป็นการกุศลหลายอย่าง ตอนนี้เขาได้จากโลกเราไปแล้ว หากแต่ชื่อของเขาจะยังประดับอยู่ในวงการเพลงของญี่ปุ่นต่อไปนานเท่านาน
Thank:
•`• ↘↙♪Home's X-Japan Welcome♪↘↙ •`•,
....เสียงกีต้าร์ของคุณ...ยังติดตรึงอยู่ในหูของฉัน....
....แม้คุณจะจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ...
....ฉันก็จะยังจดจำทุกๆสิ่งของคุณอยู่เสมอ....
.....รอยยยิ้มที่แสนสดใส...
..ลาก่อนค่ะ...ฮิเดะ....
GOOD BYE HIDE
.......
เข้าmiyavi officail site มาค่ะ
เห็นว่าไหนๆก็ไม่มีอะไรมาอัพแล้ว
วันนี้ก็เลยขอแปะไดอารี่ของมิบิซะหน่อย
เป็นภาษาญี่ปุ่นฮะ กระผมไม่มีความสามารถพอที่จะแปลเป็นภาษาไทยได้ฮะT^T
อ่านไม่รู้เรื่องเลย เหอๆ
ใครใจดีแปลให้ก็ต้องขอบคุณหลายๆครับ^[]^/
♣ ♣ ♣
08/3/25 (火)
帰り道、
ハイウェイの上で
夜空に月が見えた。
窓に顔を近づけて
ずっと見てた。
満ちてくのか
欠けてくのか、
もしかしたら
明日には雲にさらわれちゃうかもしれない
その月を
何も考えずに
何も考えない様に
何も考えようとせずに
ずっとずっと見てた。
ずっとずっと、
ずっとずっと、
ずっとずっと、
ずっとずっと眺めてたら
急カーブで窓に鼻をぶつけた。
プヒってなった。
そんなもんさ人生。
おやすみ.zz
あいたたた。
／ブタっ鼻みやび
♣ ♣ ♣
= ="คันจิพรืด~
น่ากลัว/สยดสยอง
ต่อด้วยรูปมิบิเซ็ทที่ใส่ชุดกิโมโนฮะ
สูบมาจาก http://www.thaimisc.com/freewebboard/php/vreply.php?user=moya&topic=1950
ต้องขอขอบคุณ ซาคุ (miku55) ที่เอารูปมาแปะที่บอร์ดนะครับ
กิ๊ส!!!!!//เลือดกระฉูด
อั๊ง~สวยโคด!!!!!!!
แปะได้แค่นี้ค่า~รูปหายยยยยย!!!!!T^Tงื้อ~
ปล.โครไม่ได้ตัดรูปเลย
edit @ 1 Apr 2008 12:01:11 by ♣+.:Cl-lRoNIcLE:.+♣
เมื่อเอ็นทรี่ที่แล้วทำเสร็จแล้วเป็นอะไรก็ไม่รู้หายไปหมดเลย
กระผมเลยลบทิ้งไปแล้วอัพใหม่ในวันนี้
สอบเสร็จเมื่อวันที่ 6 มีนา แต่มาอัพเอาตอนวันที่ 9 มีนา
แฮะๆ= ="
ปิดเทอมทั้งที่ยังมีการบ้านปิดเทอมมาหลอกหลอน ซวยกันมากมาย
อยากตะโกนลั่นว่าจะให้มาทำม้ายยยยยย~!!!!!!!
อยากนอนตายอยู่บ้านมากกว่าน่ะค้า~
กลับบ้านที่ลำปางได้หนึ่งวัน
โดนพี่สาวที่แสนดี
วานให้ไปหยิบนำที่ห้องครัวให้
ผมก็เหมือนเบ๊ เดินไปหยิบให้
กำลังจะเปิดตู้เย็น....รู้สึกว่าไปเหยียบอะไรซักอย่างเข้า
ความรู้สึกเจ็บมาเป็นอันดับแรกเสร็จแล้วก็ อ๊ากกกกกก!!!!!!!
ดีที่เหล็กในมันไม่ฝัง
แต่ก็เท้าบวมไปวันนึงเต้มๆ
ตายแล้วฉ้านนนนน~!!!!
เดินไปไหนไม่ได้เลย...นอนอยู่กับที่ลุกเดียว
แต่ก้ดี^[]^แม่ใช้งานอะไรไม่ได้..อุฮิ!
อีกอย่างนึง
อัลบั้มkissของ L'Arkที่ B2Sอยากได้อ่า~
สามร้อยกว่าบาท
จาซื้อๆจาอาวกลับบ้าน~
โหลดDAYBRAEK BELLมาลองฟัง...
อยากได้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เพราะมากมาย...ลุงๆทั้งหลายสุโก่ยยยยยย~^o^
me//มาอัพไร้สาระแล้วก็จากไป
อุฮิ!
HBD เจ๊รัลย้อนหลัง2วัน~!
YAHHAAAAAA!!!!~
ได้อ่านทั้งblack bustler<<<เขียนถูกรึเปล่าน่ะ
เล่ม 3
ราชานินจาเล่ม 7
มันช่าง ลัลล้าซะจริง~อุฮิ
ใกล้จะสอบชี้ชะตาแล้วสิ....ยังไม่ได้อ่านหนังสือเลย~ฮ่าๆ//เฉาะหัวตัวเอง...ตาย!
รีบๆอัพซะก่อนที่กระผมจะดองไว้อีกนานแสนนาน ~
โฮ่ๆวันนี้จะอัพฟิคให้จบซักที
ไหนๆก็ได้กลับมาเล่นคอมที่บ้านแบบ นอนสต็อปทั้งที...อุฮิ
.: FIC...ending[D18]...|yaoi|:.3.
..................
.............
.....
...
..
.
มันยิ่งทำให้ฮิบาริหวั่นไหว
....เขาเอง..ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อไปดี......
....ความรัก...ที่ไม่เคยได้รับจากใคร.....และไม่มีใครที่จะหยิบยื่นให้......
....ไม่เคยรู้จักกับสิ่งนี้แล้วจะต้องทำอย่างไรต่อไปล่ะ.....
"รู้สึกไม่อยากให้ฉันต้องจากไปไหนมั้ย..."ดีโน่กระซิบที่ข้างหู
ร่างบางที่อยู่ไหนอ้อมอกพยักหน้าเบาๆ
"แล้วอยากที่จะรักกับฉับบ้างไหมล่ะ..."ถามเบาๆอีกครั้ง
.....ความรักไม่ต้องการระยะเวลา ขอแค่อยากจะรัก....แล้วความรักก็เกิดขึ้นในใจคนสองคนไม่ยาก......
ฮิบาริซบใบหน้าลงบนอ้อมอกของร่างที่สูงกว่าแทนคำตอบจากใจ....แม้ว่าร่างนี้จะถูกรัดรึงด้วยแส้.....แต่ทว่าไม่ยักกะรุ้สึกอึดอัดอะไร...แต่กลับรุ้อบอุ่นและปลอดภัยด้วยซำไป...ที่พักพิงเดียวของหัวใจ
...บัดนี้มีแล้ว....
.....ที่ตรงนี้ไง......
"ฉันเอง.....ก็..."อยากจะเอ่ยออกมาเพื่อเป็นพยานรัก
แต่กลับเอ่ยได้ไม่จบประโยค...เมื่อนิ้งเรียวของอีกฝ่ายยื่นมาแตะริมฝีปากไว้เป็นเชิงไม่ให้พูดต่อ ก่อนที่ริมฝีปากได้รูปของร่างสูงจะประกบลงไป แล้วโพรงปากหอมหวานของอิบาริก็ถูกรุกล้ำด้วยเรียวลิ้น
....สัมผัสนี้ช่างอ่อนโยนจนอยากจะหยุดเวลาเอาไว้.....
จุมพิตนี้เนิ่นนานจนกระทั่งริมฟีปากได้รูปของดีโน่จะผละออกมา แล้วมือก็ค่อยๆเลื่อนมาแกะแส้จากร่างที่อยู่ในอ้อมกอดออก
ช่วงเวลาที่ดีโน่ค่อยๆคลายแส้ออก...รู้สึกเหมือนกับถูกปล่อยมือจากร่างสูงกว่า
....ไม่อยากให้เวลาเดินต่อไป.....
.....กลัวบางอย่างขึ้นมาอย่างกระทันหัน....
"ขอโทษน่ะ..."กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย ยิ้มให้บางๆแล้วแล้วปล่อยมือลง
....ตอนนี้จิตใจของร่างบางสับสนและกลัวในสิ่งบางอย่างขึ้นมาจับใจ
"ฉันคงต้องกลับอิตาลี..."พุดจบแล้วก็หันหลังให้
.....อะไรกัน.....
"น่าจะได้พบกันเร็วกว่านี้.....ซักวันหนึ่งก็ยังดี..."แม้จะพึมพำเบาๆแต่ว่าฮิบาริก็ยังได้ยิน
...บอกคำว่ารักแล้วก็จากไปอย่าง่ายๆ...
"อย่าไป...หันกลับมาสิ...."น้ำเสียงสั่นเครืออย่าควบคุมไม่ได้....น่าเจ็บใจจริงๆ
"...."ดีโน่ก้าวเดินต่อไปโดยไม่แต่จะหันกลับมามอง...
...น้ำตาที่ไม่เคยคิดว่าจะหลั่งไหล............กลับไหลรินเต็มใบหน้า
...ความรัก...เปราะบางขนาดนี้เลยเหรอ....
...จากเริ่มต้น...กลับสิ้นสุดโดยไม่ถึงวัน....
ร่างกายอ่อนแรงไปดื้อๆร่างนี้ทรุดลงกลับพื้น หยาดน้ำตาพรั่งพรูโดยเหมือนจะไม่มีวันเหือดแห้ง....
อ่อนแออย่างที่ไม่เคยป็นมาก่อน
แม้จะรักชั่งเวลาที่แสนสั้น....แต่ก็ได้รักหมดหัวใจ
แววตานี้เศร้าหมอง....
...ไม่รู้เมื่อไหร่จะกลับมาเย็นชาเหมือนน้ำก้นบ่อเหมือนเก่า
...คำว่ารักที่บอกมาเหมือนก้อนหินที่โยนลงไปในน้ำใสดุจกระจก...ก่อให้เกิดระลอกคลื่นบางเบา....ที่ถึงแม้จะหยุดลงไปแล้วแต่ก้ไม่ได้หมายความว่าน้ำนั้นจะใสสะอาดดั่งแต่ก่อน.....
ขุ่นมัว
ไร้บริสุทธิ์
...เพราะใครกัน....
+++++++++++++++++++++++++++++++++FIN+++++++++++
YAHHHHHAAAAAAAAA!!!!!!
โบกมือบ๊ายบายก่อนจะจรลีหนีทอนฟา...//อุฮิ^w^
//หล่อโฮรกกก~
+CHRONICLE+
HAPPY วาเลนไทน์ ค่า~!
โอ๊ทส์!มาอัพแบบสายเลทสุดๆ
วันนี้มันวันที่เท่าไหร่แล้วเนี่ย 19 กุมภา
5วันผ่านไปแล้วสิน่ะเนี่ย
ปีนี้ก็ได้ไปทำบราวนี่ช็อกโกแลตที่คอนโดของพี่สาวที่น่ารักของกระผม//อุฮิ
[กับคานะนั้นแหละน้อว]
ดีจัง^v^ที่ปีนี้ได้ช็อกโกแลต กะของขวัญวาเลนไทน์กับเขาซักที
ว้าว~เลย
เป็นปีแรกเลย เพราะทุกทีจะได้แต่ซื้อของให้ตัวเอง ฮ่า~
โอ๊ทส์!ไหนๆก็ดองมานานก็เลยมาอัพฟิคซะเลย ฮี่ๆ
(เป็นการอัพที่สั้นมากมาย โฮ~อย่าฆ่าผมน้า~ )
.....ทำใจก่อนอ่าน....
.: FIC...ending[D18]...|yaoi|:.2.
...........
......
...
.
แว่บเดียวที่ฮิบาริเผลอตัวดีโน่ได้ตวัดแส้รัดร่างที่ดูเหมือนจะบอบางแต่ก็แข็งแกร่งของฮิบาริไว้ กอนที่จะดึงเข้าหาตัว
"แก๊!!!!"ฮิบาริแหวใส่ มองค้อนด้วยสายตาคมกริบ แต่แล้วก็ไม่ได้พูดอะไรต่อเมื่อได้สบกับดวงตาแสนเศร้าที่มีไม่บ่อยของอีกฝ่าย
มืออีกข้างของดีโน่ที่กำลังว่างเอื้อมมาดึงร่างนั้นให้เข้าไปหาอ้อมกอดของตัวเอง
ฮิบาริไม่ได้ขัดขืน...แต่เป็นเพราะขัดขืนไม้ได้มากกว่า
ความเงียบโรยตัว หัวใจภายในอกกำลังต้นระรัว มือที่โอบกอดเอาไว้ อ้อมกอดที่แสนอบอุ่นที่ไม่เคยได้รับจากใครซักคน
ลมหายใจแผ่วเบาที่เป่ารดใบหู ยิ่งทำให้หัวใจนี้เต้นไม่เป็นส่ำ ใบหน้าแดงซ่านด้วยความเขินอาย
"ชอบ....ไม่สิรัก รักเคียวยะ"ดีโน่กระซิบเบาๆที่ข้างหู....ทั้งๆที่เสียงนั้นเบาแสนเบาแต่กลับได้ยินชัดเจนทุกๆถ้อยคำ
นัยน์ตาคู่คมเบิ่งกว้างด้วยความตกใจ.....ตอนนี้หัวใจเต้นรุนแรงอีกครั้งแด่ดูว่าจะเต้นแรงขึ้นรื่อยๆ ก่อนที่ความรู้สึกบางอย่างจะตามมา......ลางสังหรณ์หรือ?
....แปลกใจ กังวล สับสน หวาดกลัว....
"แก.....อย่ามาล้อฉันเล่นน่ะ"
"ฉันได้ล้อเล่น"นำเสียงนั้นดูจริงจังจนเผลอเชื่อใจ
++++++++++++++++++++++มีต่อล่ะเออ-•-
......
.....
...
..
.
ก็บอกแล้วว่ามันสั้นมากมาย แล้วคราวหน้าจะพยายามทำให้มันจบซะทีค่ะ โอ๊ทส์!
ว่าแต่มีใครเคยอ่านเรื่องราชานินจา กับ พีชเมคเกอร์บ้างมั้ยเอ่ย~
กำลังชอบครับ...น้อยกว่ารีบอร์นเน้อว~
ราชานินจา...ชอบโยอิเทะคุงฮ่ะ ทั้งซึนเดเระ ทั้งผมดำ
เสป็คผมหมดเลย~YAHAAA
ได้แต่รูปจิ๋วๆแฮะ= ="
เจ้าปีศาจจิ๋วโรคุโจ มิฮารุ ก็ชอบค่า~!แต่รักโยเทะคุงมากกว่า อุฮิ!//โดนตบ อ๊ากก!
แล้วก็พีชเมคเกอร์ของบงกชล่ะเออ
ตอนนี้กำลังหลงหมูของโอคิตะ โซจิอยู่~
มันช่างน่ากอดรัดฟัดเหวี่ยงอะไรเช่นนี้
หารูปหมูไม่เจอ
แล้วก็โอคิตะ โซจิ ซามูไรหน้าหวาน~คู่วายของฮจิคาตะ โทชิโซซัง รองหัวหน้ากลุ่มชินเซ็น
//อย่าเป็นอะไรน่ะโซจิ......อ๊าง~
ผมล่ะชอบหนุ่มผมดำซะจริ๊ง~จริง.....อืม
ไหนๆก็ไม่มีอะไรจะอัพแล้วเลยเอาฟิคD18ที่เคยแต่งไว้มาอัพซะเลย
มันออกจะฉ่อยมากไปนิด...ฉะนั้นกรุณาทำใจก่อนอ่านน่ะเออ~
♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ +
.: FIC...ending[D18]...|yaoi|:.1.
.....
...
..
.
............ฉันเป็นอะไรไปกันน่ะ.........
...........ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอหน้า.......
...........ฉันเหมือนถูกพันธนาการด้วยแส้ที่มองไม่เห็น.....................
บนดาดฟ้าโรงเรียนมัธยมต้นนามิโมริ...ร่องรอยของการต่อสู้ ความเสียหายที่เกิดตามพิ้นและกำแพงมีอยู่เกลื่อน พอๆกับร่องรอยของบาดแผลบนร่าสองร่างที่กำลังยืนหยัดด้วยสภาพที่อ่อนล้า
ร่างหนึ่งถือทอนฟา ผมสีดำขลับปลิวตามแรงลม
อีกร่างหนึ่งถือแส้ ผมสีทองชี้ออกและพันยุ่งเหยิง
"แข็งแกร่งขึ้นนะเคียวยะ"ชายหนุ่มผมทองเอ่ยชม แล้วก็ต้องเบี่ยงตัวหลบทันทีเมื่อจู่ๆคนที่เอ่ยชมเมื่อกี้ พุ่งตัวเข้ามาจู่โจมอย่างรวดเร็ว
"แกจะต้องถูกฉันขย้ำตายอยู่ที่นี้....ดีโน่"ฮิบาริพึมพำก่อนจะหันจู่โจมต่อไม่ยั้ง ดีโน่กันไดเกือบจะทุกครั้ง และเมื่อสบโอกาสดีโน่ก็เป็นฝ่ายโจมตีบ้าง
..........แส้ที่สะบัดมาในแต่ละครั้งฮิบาริไม่อาจกันได้เลย............
เวลาผ่านไปช้าๆแต่ว่ารวดเร็ว
ทั้งสองมีบาดแผลมากยิ่งกว่าเดิม แต่ทว่าทั้งคู่ก็ไม่ยอมหยุดมือ....จนกว่าจะปราบพยศของอีกฝ่ายลงได้ จะไม่ยอมเดด็ขาด ถึงแม้จะรู้ก็เถอะว่าอีกฝ่ายนั้นแข็งแกร่ง
จนกระทั่งเวลาผ่านไปหลายวัน
"ดีจ้า~"เสียงทักดังขึ้นพร้อมกับร่างเล็กๆในชุดสูท ที่โผล่มาระหว่างพวกเขาทั้งสอง
ดีโน่และฮิบาริชะงักมือ
"วอริเออร์มาแล้ว..."สิ้นเสียงของรีบอร์นร่างนั้นก็กระโดดหายไป
"ถ้างั้น...คงจบการฝึกแล้วล่ะเคียวยะ"ดีโน่เอ่ยอย่างเคร่งเครียด
"............."ฮิบาริเงียบ ตอนนี้แม้แต่แรงที่จะพูดยังแทบไม่มี
"ฉันคงจะต้องกลับไปที่อิตาลีแล้วล่ะ"เมื่อดีโน่พูดจบใบหน้าของฮิบาริก็ฉายแววประหลาดใจ
"อย่า...."เอ่ยออกมาพลางพลางก้าวไปหาร่างที่สูงกว่า
"ต้อง..ตัดสินกันก่อน"
..............
......
...
.
โฮ่....=o=<3
อ่านกันแล้วก็อย่าเพิ่งมาลอบสังหารกระผมเลย..ปล่อยให้อยู่รกโลกต่อไปเถอะ//ไหว้
อ่านกันแล้วก็ช่วยๆกันเม้นท์ให้หน่อยน่ะค่ะ~
นังโคขอจบเอ็นทรี่นี้แต่เพียงเท่านี้....ขอบคุณทุกท่านค่าทีหลวมตัวเข้ามาดู//โค้ง~
อ่อ...ก่อนไปขอบ้ามิยะจังแป๊บๆ
น่าร๊ากกกกกกกกกกกก~อ๊ากกกกกกก....กลับไปดูoresama yaoi อีกรอบ>w<
ลิงค์ดู>>>>>http://www.youtube.com/results?search_query=oresama+yaoi
กลับมาโหมดปกติ....(เอ๋อๆ)
ขอจบเอ็นทรี่นี้(จริงๆ)แต่เพียงเท่านี้//โบกมือบ๊ายบาย
edit @ 27 Jan 2008 19:17:24 by :hESHeIt+Me:
edit @ 27 Jan 2008 19:26:14 by :hESHeIt+Me:
โฮ~ToTในที่สุดก็ได้ฤกษ์ทำปล็อคซักทีหลังจากผลัดวันประกันพรุ่งมานานจนแทบจำไม่ได้ว่าตัวเองมีบล็อคอยู่
ทำเสร็จแล้วเปิดดูรู้สึกว่าเละมากเลยกับบล็อคของตัวเอง(เศร้า)
แนะนำตัวก่อนดีมั้ย
ผมชื่อว่า:chronicle ฮะหรือว่าจะเรียกนังโค ก็ได้ฮะ
สิ่งที่สนใจก็คือ : ท่านฮิบาริเคียวยะฮะ
แล้วก็มิยาบิซังคนอาไร้ หน้าสวยมากๆเลย //อิจฉาตาลุกเป็นไฟ
และyaoi ฮะ ใครที่รับไม่ได้ก็อย่าเข้ามาในบล็อคผมเลยฮะ
อ่อ..แล้วก็คันดะคุงด้วยน่ะ
555+ขอจบการเปิดบล็อคสั่วๆของนังโคเพียงเท่านี้~
แล้วจะกลับมาใหม่พร้อมกับอะไรที่ไร้สาระๆล่ะกัน
edit @ 30 Dec 2007 20:40:30 by :hESHeIt+Me:
